Alles heeft een verhaal

Binnenkijken

Bijzonder, zo laat dit voormalig weekendhuis aan het Spaanse Water zich het beste omschrijven. Deze schilderachtige plek is al tientallen jaren het domein van Antonia, een gepassioneerd verzamelaarster van kleurrijke, opvallende en vooral extravagante spullen.

‘Ooit was dit een piepklein weekendhuisje, waar mijn man en ik samen met onze drie zoons elk weekend naartoe gingen. We kwamen op vrijdagavond en gingen pas zondagavond laat weer naar huis. Het Spaanse Water van nu is niet meer te vergelijken met de jaren zestig van toen. Hier en daar stond een woning. Overal was groen en in de verte lag landhuis Jan Sofat. Wat ik overigens zelf nog uit mijn vroege kinderjaren ken. Ik kan me herinneren dat mijn ouders er gingen bridgen, terwijl het landhuis in een niet zo goede staat verkeerde. Geen probleem hoor. Bij een regenbui staken ze gewoon de paraplu op en gingen ze verder met het spel’, lacht Antonia.

Thuis aan het water

Het vakantiehuisje van toen is uiteindelijk – na een tijd in het buitenland te hebben gewoond – de thuishaven van Antonia en haar man Jan geworden. ‘In de beginjaren mocht je niet permanent op Jan Sofat wonen. Maar toen dat later veranderde, zijn we definitief naar hier gekomen.’

Geen luie stoel

‘Ook na het overlijden van mijn man, ben ik me hier altijd thuis blijven voelen. Hij had het hier al die jaren geweldig naar zijn zin. Hoewel ik me nu wel eens bedenk dat Jan eigenlijk nooit een fijne stoel heeft gehad om in te relaxen. Die is er gewoon nooit gekomen, omdat zo’n stoel – net zoals alle andere spullen in huis – iets speciaals moest hebben. Een lekkere luie stoel met “jus” zoals ik mijn gevoel voor spullen altijd noem, heb ik nooit gevonden’, glimlacht Antonia.

Tevreden mens

De 80-jarige dame geniet nog elke dag van haar huis. ‘Ik ben een tevreden mens. Elke ochtend sta ik op en kijk ik uit over het water. Ik heb mijn kinderen en heel wat kleinkinderen in de buurt. Jan Sofat is voor mij een plek waar ik goed functioneer. Ik ben blij met mijn leventje tussen mensen en dingen waar ik gek op ben.’

Het gaat niet om waarde

En spullen heeft ze. Antonia omringt zich met uitbundige en zeker niet altijd voor de hand liggende objecten. ‘Ik heb altijd al wat gehad met beelden, oude meubels, sieraden, glaswerk en servies. Maar een verzamelwoede is het niet. Ik doe het met beleid. Alles wat ik heb, heb ik gekocht of gekregen omdat er een verhaal aan zit. Ik moet me echt tot iets aangetrokken voelen. En wat het dan is, is verder niet zo belangrijk. Het gaat niet om waarde. Het zijn gewoon dingen die ik mooi vind, die wat met me doen.’

Geen museum

‘Ik gebruik ook alles. Serviezen, tasjes, kledingstukken, beelden. Want ik leef niet in een museum, ik woon in een huis. Als iets kapot gaat, lig ik er echt niet van wakker. Het heeft dan klaarblijkelijk z’n tijd gehad. Het is maar materie. Ik heb genoeg meegemaakt in mijn leven. Spullen zijn uiteindelijk niet belangrijk.’

Passie voor serviesgoed

‘Vroeger ging ik heel veel porchsales af en bezocht ik brocante markten in Europa. In Amerika ontdekte ik Japanse serviezen van net na de Tweede Wereldoorlog. Kleurrijk serviesgoed en kitscherige beeldjes – sommige zijn echt foeilelijk, maar o zo vrolijk – die alleen met de vermelding “Occupied Japan” verkocht mochten worden. Later is het voor mijn kinderen en kleinkinderen. Nu vinden ze het maar ouderwets en antiek, maar later gaan ze het vast waarderen.’

Altijd plek voor iets moois

‘Mijn familie verzamelt ook dingen voor me. Het is heel makkelijk om mij iets te geven, want ik vind heel veel dingen leuk’, gaat Antonia enthousiast verder. ‘En ik vind ook nooit dat ik er geen plek meer voor heb. Er is altijd ruimte voor mooie dingen. En anders ga ik de tuin in. Roest, zout of wind. Het maakt mij niet uit. De tand des tijds, het hoort erbij. Spullen worden er vaak nog mooier van.’

Vol, maar geen chaos

‘Toen ik een keer in het ziekenhuis lag, heeft mijn familie met de beste bedoelingen het huis opgeruimd. Ze wilden me meer bewegingsruimte geven. Dat was goed bedoeld, maar zodra ik maar enigszins was hersteld, heb ik alles weer terug gezet. Lekker vol zoals het hoort, maar exact op de plek waar het staan moet. Anders wordt het een chaos.’

Lees hier het online woon & lifestyle magazine LaVida Curaçao nummer 12

2 Reacties

  1. Marcela schreef:

    Ik zou heel graag eens een kopje koffie met mw Antonia willen drinken en over alle mooie speciale spulletjes praten, daar ik zelf er vergelijkbare passie voor heb. Ik schilder en restyle klein meubilair tot brocante shabby chique. Zou ik eens mw. Antonia mogen contacten?
    Alvast bedankt. En heb genoten van dit artiekel.
    Mijn naam is Marcela Montaño Mesa cell. 6704223

    1. Susanne van Sambeeck schreef:

      Leuk dit te horen Marcela. Fijn dat u genoten heeft van het artikel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *