Even terugblikken

Van de redactie

De kop van 2019 is eraf. De eindejaarsfeesten – heel leuk en heel veel – op Curaçao zijn voorbij. De accu is weer opgeladen en het is tijd om vooruit te kijken. Nieuwe ideeën, nieuwe plannen, nieuwe invalshoeken voor LaVida Curaçao en nieuwe mensen die ik wil ontmoeten. Maar plannen maken kan niet, zonder ook even terug te blikken op wat is geweest.

Jandino

Ik herinner me mijn allereerste interview met Jandino. Om hem te mogen interviewen net voor de première van zijn eerste Bon Bini Holland film in 2016 heb ik maandenlang zijn management in Nederland belaagd. Geloof me, het is echt niet vanzelfsprekend om als beginnend blad een interview met een televisiepersoonlijkheid los te krijgen. Maar de volhouder wint (meestal). Jandino was te laat, zijn vlucht was vertraagd en hij had een druk programma. Hij rende door de lobby van het hotel met mij en zijn broer en manager Kenneth in z’n kielzog. Kenneth en ik hadden al eeuwen contact over het loskrijgen van het interview, dus we waren als een soort van oude vrienden aan de klets. Abrupt stopt Jandino en draait hij zich om. Zegt hij: Hoe ken jíj Kenneth? Lachen was dat.’

Hensley Meulens

Hensley Meulens interviewde ik bij Saint Tropez, een van zijn favoriete spots op Curaçao. Destijds was ik nog niet zo thuis in de baseball wereld (gelukkig veel geleerd in de afgelopen jaren). Daarom had ik mij in detail voorbereid met veertig! A4-tjes krantenartikelen over zijn jarenlange carrière. Het was een gezellig gesprek. Waarin Meulens over zijn jeugd vertelde, de kansen die heeft gekregen, de positieve invloed van zijn vader en moeder die hem de boodschap meegaven met beide benen op de grond te blijven staan. Dit gesprek en de persoon Hensley hebben veel indruk op mij gemaakt. Hij is zoals hij is. Een goed mens. Die teruggeeft aan het eiland, wat het eiland aan hem heeft gegeven. Met de Baseball Week bijvoorbeeld, waardoor talentvolle spelertjes zijn droom die werkelijkheid is geworden, wellicht ook ooit kunnen beleven.

Serapio Pinedo

Mijn interviews zijn gewoon eenvoudige gesprekken van mens tot mens. En dat zorgt voor mooie verhalen. Zo kwam ik een paar jaar geleden via een kleindochter in contact met de toen 93-jarige Serapio Pinedo. Op Banda Abou had hij nog niet zo lang daarvoor zijn Ka’i Orgel Museum geopend. Op het erf vlakbij zijn huis. De hele familie was – en is – erbij betrokken. Pinedo wil dat dit historisch erfgoed van Curaçao niet verloren gaat en brengt de muziek, het maken van de orgels en de cultuur rondom dit specifieke instrument over op de nieuwe generatie. Samen met zijn kleindochter Aisha vertelde hij over zijn leven. Indrukwekkende anekdotes, waar je een boek over zou kunnen schrijven. Zoveel meer dan dat ik in een artikel kwijt kan.

Heb je suggesties?

2019 is begonnen. Een fris jaar met opnieuw vier nieuwe LaVida Curaçao’s. We geven weer een platform aan gepassioneerde mensen met onvergetelijke verhalen. Ik heb er zin in! Heb je zelf ideeën wie of wat op Curaçao speciale aandacht zou moeten krijgen? Laat het me weten via mail susanne@lavidacuracao.com. Wie weet!

 

 

3 Reacties

  1. Wendy schreef:

    Leuk! Je maakt nog eens wat mee.
    Ga zo door. Zo kunnen wij ook meegenieten van deze mooie verhalen.

    1. Susanne van Sambeeck schreef:

      Dankjewel!

  2. Helga Sauer schreef:

    Ik geniet ook elke keer weer van LaVida ondanks het heimwee dat ik regelmatig voel als ik het blad lees. Hoop dat jullie er nog lang mee doorgaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *