Muzikaal erfgoed is onbetaalbaar

Passie

Het zaadje voor zijn passie voor etnische muziek werd geplant in 2003 toen Sorandy Sint Jacobs als tiener met een delegatie van Kas di Kultura mee mocht naar Carifesta in Suriname. Dit Caribbean Festival of Creative Arts stimuleert artiesten en bezoekers trots te zijn op de eigen cultuur en gebruiken. ‘Muziek speelde altijd al een grote rol in mijn leven’, legt Sorandy uit. ‘Maar daar in Suriname met al die unieke artiesten om me heen, kreeg ik voor het eerst belangstelling voor onze eigen Curaçaose muziek en cultuur.’

Sorandy is muziekleraar en geeft les aan moeilijk lerende kinderen. ‘Ik houd me bezig met alles wat met expressie te maken heeft. Daar hoort muziek bij, maar ook dans, beweging en zelfs circus. Traditionele muziek en historische instrumenten zijn voor mij belangrijk. En niet alleen voor mij, eigenlijk voor iedereen op Curaçao. Ze zijn een onderdeel van onze geschiedenis en het zou jammer zijn als ze verdwijnen.’

‘Daarom heb ik het tot mijn taak gemaakt Curaçaose muziekinstrumenten die in de vergetelheid raken te conserveren. Ik probeer er zoveel mogelijk over te leren door met mensen te praten die ze bespeeld hebben. Ik ben bezig om kleine boekjes te schrijven. Ze vertellen de geschiedenis van de muziekinstrumenten, maar tegelijkertijd zijn het ook instructies om ze zelf te maken en te bespelen.’

Benta en volle maan

‘Neem de Benta bijvoorbeeld. Dit instrument is een variant op de pijl en boog. In Afrika werd de pijl en boog behalve voor de jacht ook voor spannende achtergrondmuziek bij het vertellen van verhalen gebruikt. Het hout van de Benta moet kunnen buigen. Het zoeken van de juiste tak gebeurt bij volle maan. Want dan is het hout vochtiger en dus buigzamer. Dit is geen fabeltje. Ik heb wel eens geprobeerd een Benta te maken met hout dat ik niet heb gezocht toen het volle maan was. Geloof me, ik kreeg het hout niet gebogen.’

Tambú, Seú en Muzik di Zumbi

‘De meest bekende etnische muzieksoorten op Curaçao zijn zonder twijfel Tambú en Seú. Maar er zijn meer varianten. Zo is de Tumba bijvoorbeeld een afgeleide van “Muzik di Zumbi”, een muziekgenre waar ik veel inspiratie uit put. De Afrikaanse muziekinstrumenten die hierbij horen, bespeel ik allemaal. Denk aan de Benta, de Flouta, de Matrimonial, de Triangel, de Wiri en de Barí Grandi. Ook het bespelen van de Karkó en de Gogorobi – authentieke Indiaanse varianten – lukt me uitstekend.’

Muzikaal erfgoed onbetaalbaar

‘Ik geloof dat we muziek kunnen gebruiken om iets te zeggen. Muziek verbindt en we moeten dit bewust gebruiken om een boodschap uit te dragen. Op Curaçao zit muziek in onze genen. We zijn sterren in het naspelen van muziek uit andere culturen: jazz, salsa en pop. Dit kunnen we heel goed, maar dit houdt wel in dat we weinig aandacht hebben voor onze eigen muziek. Ons eiland is rijk aan veel verschillende muzieksoorten. We moeten ze gebruiken naast moderne muziek. Want het muzikale erfgoed van Curaçao is onbetaalbaar.’

Met de tijd mee

‘Oog hebben voor onze eigen traditionele muziek betekent niet dat we niet mogen vernieuwen. Daarom ben ik bezig onze traditionele muziek te digitaliseren. Het is goed om met de tijd mee te gaan. Zo heb ik al wel eens live optredens gedaan met een deejay. Onze traditionele muziek gemixt met het moderne genre is een geweldige combinatie. “The best of both worlds”, zo voelde het.’

Lees hier het online woon & lifestyle magazine LaVida Curaçao nummer 15

 

Wil je reageren op dit artikel? Geef een reactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reacties (2)

  1. Mooi verhaal. Dank je wel. Mag dit worden gekopieërd op een andere site van Curacao.
    Vriendelijke groet,

    • Dag Carine, bedankt voor je reactie. Kopiëren van deze LaVida Curaçao content mag niet. Je kunt natuurlijk wel je website bezoekers doorsturen naar LaVida Curaçao door het vermelden van de link naar dit artikel.