Verstild en authentiek

Binnenkijken

Het huis van Margriet in Otrobanda ligt aan de brede toegangsweg naar de fraaie Santa Famia Kerk met de lichtgele muren en de fletsblauwe torentjes. Op straat trekt het leven van alle dag voorbij. De buurt leeft. ‘Ik viel als een blok voor het balkon met het prachtige houtsnijwerk’, zo vertelt de eigenaresse. ‘Dat het vanwege de slechte staat waarin het verkeerde bijna van de gevel viel, kon me niets schelen.’

Margriet is journalist en werkt voor internationale persbureaus. ‘De wereld is mijn werkplek’, legt ze uit. ‘Ik heb op veel plaatsen gewoond. Ook op Curaçao, waar ik een paar jaar geleden een “for sale” bordje aan het hek van dit huis zag hangen. Nauwelijks over de drempel, deed ik gelijk een bod. Ondanks de slechte staat van onderhoud, zag ik gelijk de potentie. Aan de buitenkant was het pand al prachtig, van binnen nog veel mooier.’

Verstild decor

‘Het huis was al drie generaties in één familie. De dame die er als laatste woonde, kon op een gegeven moment de trap niet meer op. Omdat het pand toch groot genoeg was, besloot ze de bovenverdieping af te sluiten. Het leven op de bovenste verdieping werd van de ene op de andere dag beëindigd. Toen ik jaren later de de trap opging, leek het alsof ik op een filmset was beland. De tijd had er stilgestaan. Sinds de zeventiger jaren was er niks meer veranderd. Meubels onder stoffige witte lakens, elpees uit vroeger tijden. En dat allemaal badend in het oranjeroze licht van de avondzon, die door de shutters scheen.’

Schatten van vroeger

‘Toen we met het klussen in huis begonnen, vond ik overal schitterende spullen. Jammer genoeg was niet veel nog bruikbaar. De meeste meubels hebben de tand des tijds niet doorstaan. Ik kwam nog wel een typemachine tegen. Met daarin nog een brief uit het jaar 1951. En bijzondere lampen – ze hangen er nog – plus een gouwe ouwe Singer naaimachine. Het was echt kicken om met al deze spullen zo’n stap terug in de tijd te kunnen maken.’

Met mijn neus er bovenop

‘Het kopen van het huis was één ding; het opknappen wat anders’, gaat Margriet verder. ‘Ik heb me onwijs vergist in de hoeveelheid werk die het renoveren heeft gekost. Het balkon waar ik zo verliefd op was, was zo rot als een mispel. Je kon er niet eens op staan. De originele ruimtes in huis waren opgedeeld in vele kleine kamertjes. Om dit terug te brengen naar de originele staat, heeft heel wat kruim gekost. Omdat ik op een gegeven moment tijdens de verbouwing naar het buitenland ben verhuisd, werd er alleen gewerkt als ik op het eiland was. Ik wilde wel met eigen ogen zien hoe de dingen werden opgeknapt. De renovatie heeft daarom wel wat langer geduurd, maar dat had ik er graag voor over.’

Juiste mix maakt sfeer

Nadat het huis in een bewoonde staat was gebracht, kon Margriet dan eindelijk beginnen met de inrichting. ‘Het is een mix van spullen uit de kringloopwinkel en merkartikelen geworden. Ik ben gek op design, maar als je geen oude spullen hebt om deze meubels mee te combineren, wordt een huis steriel. En heb je alleen antiek, dan wordt je inrichting juist oubollig. Het gaat om de wisselwerking tussen oud en nieuw. Industrieel versus frivool. Pas dan creëer je sfeer in huis.’

Lees hier het online woon & lifestyle magazine LaVida Curaçao nummer 16.

Wil je reageren op dit artikel? Geef een reactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *