Waar je ook bent

Curacao

Behalve dat ik niet meer in Nederland, maar op Curaçao woon, is deze columm over gevoelens rondom kerst nog altijd onveranderd.

Kerst vier ik op Curaçao. Anders gezegd: kerst ontvlucht ik op Curaçao. Gek eigenlijk, want in de jaren dat ik op het eiland woonde, verzette ik hemel en aarde om met de kerstdagen in Nederland te kunnen zijn. Bij familie en vrienden, met een mooi verlichte kerstboom op een inktzwarte avond. Kneuterige gezelligheid achter dichtgetrokken gordijnen. Hopend op de eerste wintersneeuw van het seizoen. Want dat het zo hoort, valt te lezen in alle bladen die elk jaar al vanaf eind oktober bij de bladenman liggen.LaVida Curacao Kerstcolumn 2016

Als je hebt waarnaar je verlangt, wordt het snel gewoon. Na jaren kerst in het koude Nederland, verruil ik winter voor zomer en groene den voor plastic boom. Met net zoveel plezier als ik destijds zomer voor winter en kunststof boom voor versgekapte spar (ik geef toe: vers gekapt is wellicht wat nostalgisch omschreven) verruilde. Ik geniet van de zon in plaats van de open haard. Rode port wissel ik in voor ijskoude Bright. Met kerst naar de baai voor een barbecue met vrienden. Zoveel anders dan een 4-gangen diner aan een stemmig gedekte tafel. Maar waar ik ook ben met kerst, één ding blijft altijd gelijk. Ik kan er niet omheen. Ik mis de mensen die me nastaan en er niet meer zijn. Dat knagende gevoel kan geen enkele reis naar waar dan ook bij me wegnemen.

Column uit de Oude Doos, verschenen in CPost 2007

Wil je reageren op dit artikel? Geef een reactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *