Zadelpijn & Ander Damesleed

Een dik jaar geleden kreeg ik een telefoontje. Of ik mee wilde op het fietsweekend van Zadelpijn & Ander Damesleed. Gewoon lekker fietsen, was de uitleg. Vrijdag, zaterdag en zondag een tocht en daarbij een gezellig samenzijn van dertien dames in een weekendhuis ergens op Banda Abou. Nu had ik een hele tijd niet meer op de fiets gezeten, laat staan op een mountainbike. Dat was wel een probleem (vond ik). Maar als ik niet mee ga, vragen ze mij volgend jaar niet meer (dacht ik).

Stoppen is geen optie

Met een geleende fiets en heel veel onwetendheid stapte ik in dit avontuur. Dat ik volstrekt blanco aan dit sportieve weekend deelnam, was achteraf gezien een groot voordeel. Anders was ik er nooit aan begonnen. Want ik kan je verzekeren: ongetraind honderd kilometer op de fiets op Curaçao, met nauwelijks een idee hoe met versnellingen te werken, is best zwaar. Nooit eerder in mijn leven ben ik zo stuk geweest. Nooit had ik kunnen denken dat ik zou dit volhouden. Je kan overigens ook niet veel anders, want stoppen is geen optie. In de brandende hitte ergens op een geitenpad zonder telefonisch bereik staan wachten op iets of iemand, is namelijk zinloos.

Doorgaan

Het was een ware uitdaging, maar leuk. En ondanks alle ontberingen – ik was gelukkig niet de enige die het zwaar had – zijn de Zadelpijn dames na het weekend blijven fietsen. Op zaterdag of zondag, af en toe door de week en vaak in twee shifts, want we hebben vroege vogels en uitslapers in ons midden.

Lachen en huilen

Afgelopen weekend was het tijd voor de 2016 editie van Zadelpijn & Ander Damesleed. En konden we opnieuw onze krachten meten. Zwaardere trajecten, uitdagende trails en verrassend mooie paadjes. Veel heuvels, veel modder, nog meer water en diepe plassen. Een jaartje fietsen heeft zo zijn voordelen op conditioneel gebied. Ook deze keer werd er tijdens het fietsen naar goed Zadelpijn gebruik weer luidkeels gemopperd en getierd. Maar uiteindelijk kwamen we allemaal  boven bij elke klim. En dat stukken fitter dan vorig jaar.

Waardevol

De betekenis van zo’n speciaal weekend valt niet in één zin te beschrijven. Woorden als  kameraadschap, eenheid, grenzen verleggen, niet zeuren maar doorzetten (ofwel mond dicht en fietsen) en girlpower komen in me op. Het zijn allemaal kleine facetten van het geheel. Plots schiet me te binnen wat zo’n fietsweekend voor mij persoonlijk betekent. Het is waardevol in hoofdletters. Doen we best goed, Zadelpijn dames. Op naar 2017.