Sport

Kiten op Curaçao

Nick is een eilandjongen. Groot geworden met zout, water en wind. Hij is altijd op het water te vinden. Als Nick niet zelf aan het kiten is, geeft hij les in zijn kiteschool in de Sint Jorisbaai. >> LEES MEER

Helden

Het gaat om winnen!

De bondscoach van het nationaal elftal van Curaçao Remko Bicentini heeft zijn voetbaltalent niet van een vreemde. Vader Moises - Moos - Bicentini was een van de eerste Antilliaanse spelers in het Nederlands betaald voetbal. Hij schitterde bij NEC en was in de jaren vijftig de bekendste voetballer van Curaçao. ‘Ik vind het een eer om de bondscoach van het Curaçaos elftal te zijn’, aldus Remko Bicentini. ‘Voetbal deed mijn vader het eiland verlaten en ik kom er decennia later voor terug.’ >> LEES MEER

Echte werk

Danny van der Veen, surfer

LaVida Curaçao werkt - met veel lol en plezier - samen met freelance fotografen Inge van Altena en Joke van Eeghem. Inge van Altena portretteerde surfer Danny van der Veen in volle actie op Curaçao. Het verhaal achter de foto's lees je hier. >> LEES MEER

Helden

Onze held Churandy Martina

Tik je Churandy Martina in op Google, dan komen er ruim 260.000 resultaten tevoorschijn. Combineer je de naam van deze topsporter met het simpele woord blij - Google doet deze suggestie - tovert de browser bijna dertigduizend hits op het scherm. De positieve houding van sprinter Churandy Martina werkt klaarblijkelijk aanstekelijk. >> LEES MEER

Curacao

Kweekvijver voor baseball talent

Deze week staat Curaçao in het teken van baseball. Grote honkbal sterren komen uit het buitenland om coaches en kinderen nog enthousiaster en beter te maken in deze sport. Curaçao Baseball Week is een initiatief van Hensley BamBam Meulens, de eerste Curaçaose speler ooit die in de Major League terecht kwam en bij de New York Yankees een contract kreeg aangeboden. Hij werkt hiervoor samen met Blue Bay Golf & Beach Resort, die het evenement organiseert. >> LEES MEER

Just for fun

Zadelpijn & Ander Damesleed

Een dik jaar geleden kreeg ik een telefoontje. Of ik mee wilde op het fietsweekend van Zadelpijn & Ander Damesleed. Gewoon lekker fietsen, was de uitleg. Vrijdag, zaterdag en zondag een tocht en daarbij een gezellig samenzijn van dertien dames in een weekendhuis ergens op Banda Abou. Nu had ik een hele tijd niet meer op de fiets gezeten, laat staan op een mountainbike. Dat was wel een probleem (vond ik). Maar als ik niet mee ga, vragen ze mij volgend jaar niet meer (dacht ik). >> LEES MEER

Curacao

Olympische droom

Ik houd er wel van als mensen dromen hebben, die ze in daden omzetten. ‘Niets is onmogelijk’ vind ik een mooie manier om tegen dingen aan te kijken. Ik heb het geluk bekende Curaçaoënaars te mogen interviewen. Dat ze het zover geschopt hebben, ligt zonder twijfel aan hun specifieke talent, maar minstens net zo belangrijk is de drive en het doorzettingsvermogen om er iets mee te doen. Hier moest ik aan denken toen ik een schrijven van Tijn van der Gulik voorbij zag komen. Tijn - 16 jaar - wil als zeiler in 2020 deelnemen aan de Olympische Spelen in Tokyo. >> LEES MEER

Helden

Diepe buiging voor echtpaar Kluivert

Voor het mei nummer van LaVida Curaçao mocht ik afgelopen zondagmiddag Patrick en Rossana Kluivert interviewen. Gewoon, relaxed op het strand. We maken een dubbelportret van deze twee mensen die ieder op hun eigen passionele manier iets voor Curaçao doen. Patrick als bondscoach van het nationale elftal en Rossana, met Perla & Friends Dog Rescue letterlijk en figuurlijk in de bres springend voor het schrijnende dierenleed op ons eiland. Het was een leuk gesprek. Open, informeel, gezellig. Diepe buiging voor het echtpaar Kluivert. Zij hebben het hart op de juiste plaats. >> LEES MEER

Curacao

Leven bij de dag op Curaçao

Een paar willekeurige woorden in een lange gezellige mail uit Nederland zetten me aan het denken. Het ging over een gebeurtenis in juni. ‘Iets leuks waar je naar toe kan leven.’ Hoe anders is de tijdsbeleving hier op Curaçao, bedacht ik mij? Deze maand lijkt voor mij nog mijlenver weg. Natuurlijk weet ik dat het zó juni is - de tijd vliegt ook op Curaçao voorbij - maar ik ben er niet mee bezig. Niet in de zin aftellen, niet in de zin van ‘het is bijna zover’, niet in de zin van ‘was het alvast zover. En dat terwijl het superleuk is wat er op stapel staat. >> LEES MEER